ingezonden gedicht
GROEIEN


Soms weet ik wat je bedoelt
En ook wel hoe jij je voelt
Wat gaat er allemaal door je heen
Daardoor ontdek je, ik sta alleen
Waarom zeg je niet tegen mij wat je voelt
Dan kan ik beter begrijpen wat je bedoelt
Maar het moet wel van jou komen bovendien
Jouw tranen drogen, met je praten misschien
Isoleer je dan voel je de kleine ruimte
Zoekend naar een weg naar buiten
Houden van jezelf, je hebt het al bedacht
Dat is te weinig, maakt erger dan verwacht
Toch wil je nabij komen, op jezelf vertrouwen
Daardoor groei je en kun je verder bouwen
Wegrennen voor je problemen
Je wordt ingehaald zodat de problemen jou nemen
Het loslaten, teniet doen, het wissen
Het zelfvertrouwen daarin kun je, je niet vergissen
Wat je al jaren wegstopt, hebt verloochend en verzwegen
Bracht geen veiligheid die heb je niet verkregen
Jezelf wat voorhouden is een doodlopend pad
Ik weet hoe alles pijn deed en aan je vrat
Maar bedenk wat je kunt verliezen, het wordt kil
En om jouw heen wordt het wel heel stil.


Marijke Faber
Auteur
volgende